Meta-მ ახალი AI გენერატორი Muse წარადგინა: რატომ იწვევს ის მომხმარებლების უკმაყოფილებას?

Meta-მ სამშაბათს Muse Image წარადგინა — ხელოვნური ინტელექტის ახალი გენერატორი, რომელიც კომპანიის სპეციალიზებულმა ქვედანაყოფმა, Meta Superintelligence Labs-მა შექმნა. ფუნქცია, რომელიც შიდა წრეებში კოდური სახელწოდებით Mango იყო ცნობილი, უკვე ხელმისაწვდომია უფასოდ Meta AI აპლიკაციაში, Instagram Stories-სა და WhatsApp-ში. თუმცა, ახალმა მოდელმა გამოჩენისთანავე დიდი აჟიოტაჟი და აზრთა სხვადასხვაობა გამოიწვია.

Muse-ის შესაძლებლობები სხვა პოპულარული AI გენერატორების მსგავსია — მისი საშუალებით შესაძლებელია მრავალფეროვანი ილუსტრაციებისა და ანიმაციური სტილის გამოსახულებების შექმნა. მათთვის, ვისაც ორიგინალური იდეების მოფიქრება უჭირს, Meta-მ „პრესეტები“ (წინასწარ გამზადებული ბრძანებები) დაამატა, რაც მომხმარებლებს შთაგონების წყაროდ უნდა გამოადგეთ.

კონფიდენციალურობის საკითხები და მომხმარებელთა პროტესტი

განსაკუთრებული ყურადღება მიიპყრო ფუნქციამ, რომელიც მომხმარებლებს საშუალებას აძლევს, ხელოვნური ინტელექტის გამოყენებით სხვა ადამიანების ფოტოებით მანიპულირება მოახდინონ, თუკი მათი პროფილი საჯაროა. ამისათვის საკმარისია სასურველი პიროვნების მონიშვნა (tag), რის შემდეგაც სისტემა იღებს მის ფოტოს და ახალ AI გამოსახულებად გარდაქმნის.

„რეალური მომხმარებლების ჩართვა გენერირებულ ფოტოებში მათი მკაფიო თანხმობის გარეშე არის კონფიდენციალურობის ნაღმი, რომელიც ნებისმიერ დროს შეიძლება აფეთქდეს“, — აღნიშნა X-ის ერთ-ერთმა მომხმარებელმა მას შემდეგ, რაც გამოცემა The Verge-მა ამ ფუნქციის საფრთხეებზე გაამახვილა ყურადღება.

Meta-ს პოლიტიკაში მითითებულია, რომ „სხვა ადამიანებს შეუძლიათ შექმნან კონტენტი თქვენი Instagram-ის მასალების გამოყენებით Meta-ს AI ფუნქციების მეშვეობით“ და რომ „თქვენ არ მიიღებთ შეტყობინებას AI-ით შექმნილი ასეთი კონტენტის შესახებ“. კომპანია აცხადებს, რომ მომხმარებლებს აქვთ კონტროლი ამ ფუნქციაზე და პარამეტრებიდან შეუძლიათ აკრძალონ საკუთარი ფოტოების მსგავსი ფორმით გამოყენება.

Muse-ის სხვა შესაძლებლობები და გამოყენების სფეროები

გარდა საკამათო ფუნქციებისა, Muse-ს სხვა, ნაკლებად ინვაზიური დანიშნულებაც აქვს. ერთ-ერთი ასეთი მიმართულება პერსონალიზებული რეკლამების შექმნაა. ასევე, ინსტრუმენტი გამოსადეგია ინტერიერის დიზაინის დაგეგმვისთვის — სარეკლამო ვიდეოში ნაჩვენებია, როგორ იყენებს მომხმარებელი Muse-ს იმის სანახავად, თუ როგორ ჩაეწერება მეორადი დივანი მის ავტოფარეხში. ეს უკანასკნელი ფუნქცია ინტეგრირებულია Facebook Marketplace-თან.

მოდელი ასევე მხარს უჭერს ბრძანებებზე (prompt) დაფუძნებულ ფოტო-რედაქტირებას. მომხმარებლებს შეუძლიათ:

• შექმნან საკუთარი გამოსახულება ისტორიული ღირსშესანიშნაობების ფონზე;
• ფოტოდან მარტივად წაშალონ ზედმეტი ობიექტები ან ადამიანები;
• შექმნან ფუნქციური QR კოდები სპეციალური ბრძანებების მეშვეობით.

პარალელურად, Meta უშვებს AI ეფექტებს Instagram Stories-ისთვის, რომლებიც სწორედ Muse-ის ბაზაზეა შექმნილი. ეს მოიცავს მორგებად ფილტრებს, რომლებსაც არსებული ფოტოების შეცვლა შეუძლიათ. კომპანიის განცხადებით, Muse-ის გამოყენება უფასოა „ყოველდღიური შემოქმედებისთვის“, თუმცა გარკვეული ლიმიტის გადაჭარბების შემდეგ მომხმარებლებს სააბონენტო გეგმის შეძენა დასჭირდებათ. ასევე ცნობილი გახდა, რომ მუშაობა უკვე მიმდინარეობს Muse Video-ზე, რომელიც, სავარაუდოდ, AI ვიდეო გენერატორი იქნება.

Meta-ს AI სტრატეგია და წარსული გამოცდილება

ბოლო ერთი წლის განმავლობაში Meta-მ არაერთი AI სერვისი წარადგინა, მათ შორის ასისტენტი Creator და აპლიკაცია Pocket. მიუხედავად იმისა, რომ კომპანიას ხშირად აკრიტიკებენ ბუნდოვანი AI სტრატეგიის გამო, ის მაინც გეგმავს კოლოსალური თანხების დახარჯვას ხელოვნური ინტელექტის ინფრასტრუქტურის განვითარებისთვის.

მომხმარებელთა უნდობლობას Muse-ის მიმართ Meta-ს წარსული გამოცდილებაც ამძაფრებს. 2019 წელს კომპანიამ რეკორდული, 5 მილიარდი დოლარის ოდენობის ჯარიმა გადაუხადა FTC-ს მას შემდეგ, რაც გაირკვა, რომ საკონსულტაციო ფირმა Cambridge Analytica-მ ათობით მილიონი მომხმარებლის მონაცემები მათი ცოდნის გარეშე გამოიყენა 2016 წლის აშშ-ის არჩევნების წინ. გარდა ამისა, 2021 წელს კომპანიამ იძულებით შეაჩერა სახის ამოცნობის სისტემა ბიომეტრიული მონაცემების შეგროვებასთან დაკავშირებული სასამართლო დავებისა და რეგულატორების ზეწოლის გამო.

Muse-ის ფოტო-მონიშვნის ფუნქცია, რომელიც ავტომატურად გააქტიურებულია (opt-out), იმავე პრინციპს მიჰყვება, რასაც რეგულატორები ადრეც აკრიტიკებდნენ: მომხმარებლის მონაცემების ფართო გამოყენება მანამ, სანამ თავად მომხმარებელი არ გადაწყვეტს მის გამორთვას.