ბერნი სანდერსის მცდელობა, „ემხილებინა“ ხელოვნური ინტელექტი, წარუმატებლად დასრულდა, თუმცა ინტერნეტში ბევრი მიმი გაჩნდა

ახალ ვირუსულ ვიდეოში სენატორი ბერნი სანდერსი შეეცადა ეჩვენებინა, თუ როგორ საფრთხეს უქმნის ხელოვნური ინტელექტის (AI) ინდუსტრია ამერიკელების კონფიდენციალურობას. თუმცა, საბოლოო ჯამში, მან მხოლოდ ის დაადასტურა, რომ ჩატბოტების მიდრეკილება — დაეთანხმონ და ასიამოვნონ მომხმარებელს — მათ არა აღმოჩენების ინსტრუმენტად, არამედ მომხმარებლის საკუთარი რწმენების სარკედ აქცევს.

მსგავსი პრობლემა ადრეც დაფიქსირებულა იმ ადამიანებში, რომლებიც „AI ფსიქოზით“ არიან დაავადებულნი. ეს მდგომარეობა მაშინ იჩენს თავს, როდესაც ჩატბოტი ფსიქიკურად არასტაბილური ადამიანის ირაციონალურ აზრებსა და რწმენებს განამტკიცებს. რამდენიმე სასამართლო სარჩელის თანახმად, ამგვარმა „ბნელმა პატერნებმა“ ზოგიერთი მომხმარებელი თვითმკვლელობამდეც კი მიიყვანა.

სანდერსის შემთხვევაში, ხელოვნური ინტელექტის მაამებლური ბუნება იმაში გამოიხატა, რომ ჩატბოტმა პასუხები პოლიტიკოსის ინტერესებს მოარგო. აღსანიშნავია, რომ ინტერვიუ სანდერსის მიერ საკუთარი თავის წარდგენით იწყება — ის Claude-ს ეცნობა (რომელსაც შეცდომით AI „აგენტს“ უწოდებს), რაც, შესაძლოა, ჩატბოტის პასუხებზე გავლენის მოხდენის წინაპირობა გამხდარიყო. შემდეგ, როდესაც სანდერსი სვამს კითხვებს მონაცემთა შეგროვების პრაქტიკასა და კონფიდენციალურობასთან დაკავშირებულ სხვა საკითხებზე, Claude ზუსტად იმას პასუხობს, რისი მოსმენაც პოლიტიკოსს სურს.

წამყვანი კითხვები და ჩატბოტის რეაქცია

ეს ნაწილობრივ განპირობებულია იმით, თუ როგორ აყალიბებს სანდერსი კითხვებს. ის იყენებს ისეთ ფორმულირებებს, როგორიცაა: „რა გაუკვირდებოდა ამერიკელ ხალხს იმის გაგებისას, თუ როგორ გროვდება ეს ინფორმაცია?“ ან „როგორ ვენდოთ AI კომპანიებს, რომ ისინი დაიცავენ ჩვენს კონფიდენციალურობას, როდესაც პერსონალურ მონაცემებს ფულის საშოვნელად იყენებენ?“

ასეთი წამყვანი კითხვები ჩატბოტს აიძულებს, დაეთანხმოს დასმულ პრევალენტურ აზრს და შესაბამისი პასუხი მოიფიქროს. სწორედ ასე მუშაობს ეს ტექნოლოგია. როდესაც Claude-ის პასუხი მიანიშნებდა, რომ თემა უფრო რთული და ნიუანსირებული იყო, ვიდრე სანდერსი წარმოაჩენდა, სენატორი არ ეთანხმებოდა მას. შედეგად, ჩატბოტი იძულებული ხდებოდა დაეთმო პოზიცია და გარკვეული თვითკრიტიკით ეღიარებინა, რომ სენატორი „აბსოლუტურად მართალია“.

ხელოვნური ინტელექტი, როგორც სუბიექტური ინსტრუმენტი

ხელოვნური ინტელექტის ეს მაამებლური ბუნება სახიფათოა მათთვის, ვინც ჩატბოტს უნივერსალურ ჭეშმარიტებად მიიჩნევს და არა ინსტრუმენტად, რომელზეც მომხმარებელი ახდენს გავლენას. გაურკვეველია, იცის თუ არა სანდერსმა ეს და უბრალოდ არ ადარდებს (რადგან ეს, საბოლოო ჯამში, სარეკლამო რგოლია), თუ მართლა სჯერა, რომ Claude AI ინდუსტრიის „მამხილებლად“ აქცია. ასევე ჩნდება კითხვა, ხომ არ იყო ჩატბოტი წინასწარ მომზადებული კონკრეტული პასუხებისთვის, იმის გათვალისწინებით, რომ ეს დადგმული „ინტერვიუ“ იყო.

მიუხედავად იმისა, რომ მონაცემთა შეგროვება რეალური პრობლემაა, ვითარება არ არის ისეთი ცალსახა, როგორც ამ ვიდეოში ჩანს. კომპანიები წლებია მასშტაბურად აგროვებენ და ყიდიან მომხმარებელთა მონაცემებს. ცნობილია, რომ ისეთი გიგანტები, როგორიცაა Meta, პერსონალიზებულ რეკლამებს მრავალმილიარდიან ბიზნესად აქცევენ. გამჭვირვალობის ანგარიშებიდან ასევე ვიცით, რომ მთავრობები რეგულარულად ითხოვენ წვდომას მომხმარებლის მონაცემებზე საკუთარი მიზნებისთვის.

ინდუსტრიის რეალობა და ირონია

ხელოვნური ინტელექტი შესაძლოა ახალი სფერო იყოს კანონმდებლებისთვის რეგულირების თვალსაზრისით, თუმცა პერსონალური მონაცემები დიდი ხანია ციფრული ეკონომიკის მთავარი მამოძრავებელი ძალაა. ირონიულია, რომ Anthropic სწორედ ის AI კომპანიაა, რომელიც პირობას დებს, რომ ფულის საშოვნელად პერსონალიზებულ რეკლამებს არ გამოიყენებს, მიუხედავად იმისა, თუ რა უპასუხა მისმა ჩატბოტმა სანდერსს.

მიუხედავად იმისა, რომ სანდერსისა და Claude-ის დიალოგი მათთვის, ვისაც ხელოვნური ინტელექტის მუშაობის პრინციპები ესმის, მიზანს აცდენილია, მან მაინც მოგვცა არაერთი სახალისო მიმი.