Fizz-ის აღმასრულებელი დირექტორი ანონიმურობის შესახებ: რატომ ხდება აპლიკაცია პოპულარული სტუდენტებში

Fizz-ი ფსონს იმაზე დებს, რომ Z თაობა დაიღალა Instagram-სა და TikTok-ზე საკუთარი ცხოვრების „თამაშით“. ის, რაც პანდემიის პერიოდში ჯგუფური ჩატებით გამოწვეული უკმაყოფილებით დაიწყო, დღეს აშშ-ის კოლეჯების კამპუსებში დომინანტურ სოციალურ პლატფორმად იქცა. აპლიკაცია ფოკუსირებულია ცხოვრების იმ 99%-ზე, რომელიც ჩვეულებრივ სოციალური ქსელების „საუკეთესო მომენტების“ (highlight reel) მიღმა რჩება.

იმ დემოგრაფიული ჯგუფის ყურადღების მიპყრობით, რომელიც, როგორც წესი, Instagram-სა და TikTok-ზეა მიჯაჭვული, Fizz-ის ჰიბრიდულმა ანონიმურმა მოდელმა და ჰიპერლოკალურმა ფოკუსმა მას სოლომონის სიტყვებით „Facebook-ის შემდეგ ყველაზე დიდი სტუდენტური სოციალური აპლიკაციის“ სტატუსი შესძინა.

წარმოდგენილია დომინიკ მადორი დევისისა და Fizz-ის თანადამფუძნებლისა და აღმასრულებელი დირექტორის, ტედი სოლომონის საუბარი წლევანდელი Disrupt-იდან. დისკუსია ეხება იმას, თუ რატომ მიიჩნევს სოლომონი, რომ სოციალურმა მედიამ სოციალურობა დაკარგა.

რატომ მუშაობს ანონიმურობა

სოლომონის ხედვით, თანამედროვე სოციალური პლატფორმები ზედმეტად ორიენტირებულია პერფორმანსზე, რაც მომხმარებლებს აიძულებს მხოლოდ იდეალური კადრები გააზიარონ. Fizz-ის მიდგომა კი განსხვავებულია:

• ჰიბრიდული ანონიმურობა: მომხმარებლებს საშუალებას აძლევს იყვნენ გულწრფელები ზედმეტი წნეხის გარეშე.
• ჰიპერლოკალური ფოკუსი: პლატფორმა კონცენტრირებულია კონკრეტულ კამპუსებზე, რაც ქმნის საერთო ინტერესებისა და გამოცდილების მქონე საზოგადოებას.
• რეალური ცხოვრების ასახვა: აქცენტი კეთდება ყოველდღიურობაზე და არა მხოლოდ „გალამაზებულ“ მომენტებზე.

„ეს არის ყველაზე დიდი სტუდენტური სოციალური აპლიკაცია Facebook-ის შემდეგ“, — აღნიშნავს ტედი სოლომონი.

პლატფორმის წარმატება მიუთითებს იმაზე, რომ ახალგაზრდა მომხმარებლები ეძებენ სივრცეს, სადაც შეძლებენ ავთენტურ კომუნიკაციას იმ ადამიანებთან, რომლებიც მათ გარშემო ფიზიკურად იმყოფებიან.