Furientis-მა Benchmark-ისგან 25 მილიონი დოლარი მოიზიდა დაბალბიუჯეტიანი რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემების მასობრივი წარმოებისთვის

ბოლო დრომდე ვენჩურული კაპიტალისტები თავდაცვის სფეროს სტარტაპებს მეტწილად ერიდებოდნენ. ამ სექტორში ინვესტიციები მორალურად საკამათოდ მიიჩნეოდა, ხოლო სამთავრობო კონტრაქტების მოპოვების პროცესი ზედმეტად ხანგრძლივი და გაურკვეველი იყო ვენჩურული დაფინანსების გასამართლებლად. თუმცა, ვითარება მკვეთრად შეიცვალა მას შემდეგ, რაც უკრაინასა და ირანში მიმდინარე კონფლიქტებმა აშშ-ის სამხედრო რაკეტების მარაგი მნიშვნელოვნად შეამცირა. სტარტაპებს, რომლებიც დაამტკიცებენ, რომ აღჭურვილობის სწრაფად და ხელმისაწვდომ ფასად წარმოება შეუძლიათ, ახლა პენტაგონის კონტრაქტების დაჩქარებული წესით მიღების რეალური შანსი აქვთ.

თავდაცვის ტექნოლოგიების ბუმიდან ოთხი წლის შემდეგ, რომელიც, სავარაუდოდ, რუსეთის უკრაინაში შეჭრით დაიწყო, ცნობილი სილიკონის ველის ვენჩურული ფირმა Benchmark თავის პირველ ფსონს წმინდა თავდაცვით სტარტაპზე ჩამოდის. Benchmark-ი ხელმძღვანელობს 25 მილიონი დოლარის მოცულობის Seed რაუნდს სტარტაპ Furientis-ში, რომლის მისია რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემების მასობრივი წარმოებაა.

სულ რაღაც ერთი წლის კომპანიამ, რომლის სახელიც ლათინურად „რისხვას“ ნიშნავს, უკვე მოიპოვა პენტაგონის მიერ დაფინანსებული კონტრაქტი საშუალო მანძილის რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემების შესაქმნელად. ინფორმირებული წყაროს თანახმად, სტარტაპი 125 მილიონ დოლარადაა შეფასებული. Furientis-ის Seed რაუნდი მოჰყვა მაისში გამოცხადებულ 5 მილიონი დოლარის მოცულობის Pre-seed დაფინანსებას.

ეფექტურობა და სწრაფი განვითარება

„ის, რასაც მათ მხოლოდ Pre-seed რაუნდით მიაღწიეს, მართლაც შთამბეჭდავია“, — განუცხადა TechCrunch-ს Benchmark-ის გენერალურმა პარტნიორმა, ჩეტან პუტაგუნტამ. „მათ მხოლოდ 5 მილიონი დოლარით შეძლეს პროტოტიპების დამზადება. ჩვენი ინვესტიციის განხორციელების მომენტისთვის მათ უკვე წარმატებით ჰქონდათ ჩატარებული ათეულობით გაშვება“.

ეს ეფექტურობა მკვეთრ კონტრასტშია ტრადიციული თავდაცვის გიგანტების ნელ და მაღალხარჯიან განვითარების მოდელებთან. სტარტაპის სისწრაფეს მისი თანადამფუძნებლები განაპირობებენ, რომლებსაც აეროკოსმოსური და თავდაცვის ინჟინერიის მრავალწლიანი გამოცდილება აქვთ. ბროდი ფრანზენი Virgin Galactic-ის მთავარი ინჟინრის მოადგილედ მუშაობდა, სანამ Castelion-ს — 13 მილიარდ დოლარად შეფასებულ ჰიპერბგერითი რაკეტების სტარტაპს შეუერთდებოდა. არის სიმსარიანი კი მანამდე Virgin Orbit-ში სარაკეტო ძრავების ტესტირებას ხელმძღვანელობდა.

აშშ-ის სამხედრო მარაგების დეფიციტი

ფრანზენის თქმით, მათ Furientis მას შემდეგ დააფუძნეს, რაც გააცნობიერეს, რომ აშშ-ის სამხედრო ძალები „დახვეწილი“ რაკეტების მწვავე დეფიციტს განიცდიან. თითოეული ასეთი რაკეტა დაახლოებით 3 მილიონი დოლარი ღირს, რაც არაეფექტურია მოწინააღმდეგის იაფი საფრთხეების მოსაგერიებლად. ფრანზენი აღნიშნავს, რომ აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალები ყოველწლიურად მხოლოდ 300-დან 500-მდე რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემას იღებენ, მაშინ როცა ჩინეთი თვეში 3,000 ხომალდსაწინააღმდეგო ფრთოსანი რაკეტის წარმოებას აანონსებს.

„ჩვენს წარმოებას 100-ჯერ და მეტჯერ უსწრებენ. სწორედ ამიტომ დავაფუძნეთ ეს კომპანია“, — განაცხადა ფრანზენმა.

წარმოების ახალი სტრატეგია

Furientis-ის მიზანი არ არის საუკეთესო კლასის რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემების მახასიათებლებთან გათანაბრება. ამის ნაცვლად, კომპანია ქმნის და აწარმოებს სისტემებს ისე, რომ მათი აწყობა სწრაფად იყოს შესაძლებელი ადვილად ხელმისაწვდომი კომპონენტებისგან. შედეგად, თითოეული ერთეული ძველი სისტემების ღირებულების მხოლოდ მცირე ნაწილი ჯდება, რაც მიმზიდველი წინადადებაა პენტაგონისთვის, რომელიც მკაცრი ბიუჯეტის პირობებში მარაგების გაზრდას ცდილობს.

ტრადიციული თავდაცვის გიგანტებისგან განსხვავებით, როგორიცაა Raytheon და Lockheed Martin, რომლებიც ხანგრძლივი საპროექტო ციკლებით არიან შეფერხებულნი, Furientis თავის რაკეტებს პოლიგონზე ორ კვირაში ერთხელ ტესტავს. სტარტაპის საბოლოო მიზანია წელიწადში 1,000 სისტემის წარმოება თითოეულ ქარხანაში. ამჟამად კომპანია ლოს-ანჯელესის ობიექტში მუშაობს, ხოლო პროტოტიპების საცდელ გაშვებებს უაით-სენდსში, ნიუ-მექსიკოს შტატში ახორციელებს.

არსებული საჭიროებიდან გამომდინარე, Furientis არ არის ერთადერთი კომპანია, რომელიც მთავრობას მარაგების შევსებაში ეხმარება. ფრანზენის თქმით, ისეთი მსხვილი თავდაცვის სტარტაპები, როგორიცაა Anduril, Castelion და Shield AI, ასევე ცდილობენ მასობრივი წარმოების რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემების შექმნას, ხოლო ტრადიციული კომპანიები საკუთარი წარმოების ციკლების მოდერნიზებაზე მუშაობენ. Benchmark-ის პარტნიორი პუტაგუნტა ამ კონკურენციას არ უფრთხის: „ვფიქრობ, ამ სექტორში კიდევ ბევრი კომპანიისთვის არის ადგილი“.