ხელოვნური ინტელექტი ორსონ უელსის დაკარგული შედევრის წინააღმდეგ: „The Magnificent Ambersons“-ის აღდგენის მცდელობა

გასულ შემოდგომაზე სტარტაპმა Fable-მა გააჟღერა გეგმა, რომლის მიხედვითაც გენერაციული ხელოვნური ინტელექტის გამოყენებით ორსონ უელსის კლასიკური ფილმის, „The Magnificent Ambersons“-ის დაკარგული კადრების აღდგენას აპირებდა. თავდაპირველად ეს იდეა კინომოყვარულებში სკეპტიციზმს იწვევდა, თუმცა პროექტის შესახებ ახალი დეტალები მის მიზნებსა და მოტივაციას უფრო ნათელს ხდის.

სტარტაპის დამფუძნებელი ედვარდ სააჩი ამ საქმეს უელსის შემოქმედებისადმი დიდი სიყვარულით უდგება. მისი თქმით, ეს ფილმი კინემატოგრაფიის „წმინდა გრაალია“. უელსის პირველი ფილმისგან, „მოქალაქე კეინისგან“ განსხვავებით, „The Magnificent Ambersons“-ს ტრაგიკული ბედი ეწია: სტუდიამ ფილმს 43 წუთი ამოჭრა, დასასრული შეცვალა, ხოლო ამოჭრილი მასალა მოგვიანებით გაანადგურა.

Fable-ის პროექტი სააჩის ბავშვობისდროინდელი გატაცების გაგრძელებაა. ის იხსენებს, რომ ფილმი პირველად თორმეტი წლის ასაკში ნახა და მას შემდეგ სჯეროდა, რომ უნდა არსებობდეს გზა მომხდარის გამოსასწორებლად. ამ მიზნის მისაღწევად სტარტაპი თანამშრომლობს რეჟისორ ბრაიან როუზთან, რომელიც წლების განმავლობაში ცდილობდა ამ კადრების აღდგენას ანიმაციის საშუალებით, ფილმის სცენარზე, ფოტოებსა და უელსის ჩანაწერებზე დაყრდნობით.

ტექნოლოგიური მიდგომა და პროცესი

Fable-ის პროექტი ბრაიან როუზის ნამუშევრის უფრო დახვეწილი და მაღალბიუჯეტიანი ვერსიაა. ტექნიკური პროცესი შემდეგნაირად გამოიყურება:

• სცენების გადაღება ხდება ცოცხალი მსახიობების მონაწილეობით.
• გადაღებულ მასალას ხელოვნური ინტელექტის მეშვეობით ადებენ ორიგინალი მსახიობების ციფრულ ასლებს.
• ხდება ორიგინალი მსახიობების ხმების რეკონსტრუქცია და სინქრონიზაცია.

მიუხედავად მოწინავე ტექნოლოგიებისა, პროექტი მნიშვნელოვანი გამოწვევების წინაშე დგას. კომპანია აღიარებს, რომ ხელოვნური ინტელექტი ხშირად უშვებს შეცდომებს, მაგალითად, მსახიობ ჯოზეფ კოტენის „ორთავიანი“ ვერსიების შექმნით. ასევე რთულია უელსისეული განათებისა და ჩრდილების ზუსტი რეპროდუქცია. სააჩიმ ასევე აღნიშნა „ბედნიერების პრობლემა“ — ალგორითმი ქალ პერსონაჟებს ხშირად შეუსაბამოდ ბედნიერ გამომეტყველებას ანიჭებს.

ეთიკური და სამართლებრივი მხარე

პროექტის საჯარო გამოქვეყნების საკითხი ჯერ კიდევ გაურკვეველია. სააჩიმ აღიარა, რომ შეცდომა იყო უელსის მემკვიდრეებთან წინასწარი კონსულტაციის არგავლა. ამჟამად ის მუშაობს Warner Bros.-თან და უელსის ოჯახთან უფლებების მოსაპოვებლად. ორსონ უელსის ქალიშვილი, ბეატრისი, პროექტის მიმართ სკეპტიკურადაა განწყობილი, თუმცა აღიარებს ავტორების პატივისცემას მამამისის შემოქმედებისადმი.

„ისინი ამ პროექტს მამაჩემისა და ამ მშვენიერი ფილმისადმი უდიდესი პატივისცემით უდგებიან“, — აღნიშნა ბეატრის უელსმა.

პროექტის მრჩევლად ასევე ჩაერთო მსახიობი და ბიოგრაფი სიმონ ქელოუ, რომელიც უელსის მრავალტომიანი ბიოგრაფიის ავტორია. თუმცა, ყველა არ იზიარებს ამ ენთუზიაზმს. მსახიობ ენ ბაქსტერის ქალიშვილი, მელისა გალტი, მიიჩნევს, რომ ეს მხოლოდ „სხვისი სიმართლის“ შექმნაა და არა ორიგინალი ნამუშევარი.

ფილოსოფიური ხედვა: ხელოვნება და მოკვდავობა

კრიტიკოსების ნაწილი მიიჩნევს, რომ ხელოვნური ინტელექტით შექმნილი ნამუშევარი ყოველთვის ნაკლული იქნება. არგუმენტი მდგომარეობს იმაში, რომ ნამდვილი ხელოვნება მოკვდავობისა და შეზღუდვების გაცნობიერებით იქმნება. დანაკარგის მუდმივობის მიუღებლობა და მისი ხელოვნურად „გამოსწორების“ მცდელობა ზოგჯერ აღიქმება როგორც ბავშვური სურვილი, რომელიც უგულებელყოფს იმ ფაქტს, რომ ზოგიერთი დანაკარგი სამუდამოა.

საბოლოო ჯამში, ეს პროექტი შესაძლოა მხოლოდ სიახლის მაძიებელთა ინტერესის საგნად დარჩეს — ოცნებად იმაზე, თუ როგორი შეიძლებოდა ყოფილიყო ფილმი, რომ არა სტუდიის ჩარევა. დანაკარგის აღდგენის მცდელობა კი შესაძლოა ისეთივე ხელოვნური აღმოჩნდეს, როგორც თავის დროზე სტუდიის მიერ თავსმოხვეული ბედნიერი დასასრული.