Poseidon Aerospace-მა $60 მილიონი მოიზიდა: უპილოტო სატვირთო თვითმფრინავის პირველი ტესტირება ახლოვდება

სილიკონის ველი ცნობილია თავისი ეთოსით — „იმოქმედე სწრაფად და დაამსხვრიე წესები“. თუმცა, Poseidon Aerospace-ის თანადამფუძნებელსა და აღმასრულებელ დირექტორს, დევიდ ზაგაინოვს, მხოლოდ ტვირთების სწრაფი გადაზიდვა სურს. 2024 წელს, როდესაც ზაგაინოვი Amazon-ის ლოგისტიკის მიმართულებით მუშაობდა, ის და მისი პარტნიორი პარკერ ტენი (რომელიც Lockheed Martin-ში მოღვაწეობდა) ხშირად მსჯელობდნენ საჰაერო მობილობის სფეროში ახალი სტარტაპების მომრავლებაზე.

როგორც ზაგაინოვმა TechCrunch-თან ექსკლუზიურ ინტერვიუში აღნიშნა, მათ გააცნობიერეს, რომ ინდუსტრიის ყურადღება თითქმის ყოველთვის მიმართული იყო ეფექტური, მაგრამ ხშირად არაპრაქტიკული ახალი ტექნოლოგიების დანერგვაზე. „ფილოსოფიურად, ჩვენ გვსურს ავაშენოთ აეროლოგიისტიკის მომავალი,“ — განაცხადა ზაგაინოვმა. მისი თქმით, ბევრი აეროკოსმოსური კომპანიის დამფუძნებელი ზედმეტად იხიბლება რთული ტექნოლოგიებით და შემდეგ ცდილობს მათ ბაზარზე მორგებას, ნაცვლად იმისა, რომ უშუალოდ სატვირთო გადაზიდვების გაუმჯობესებაზე იზრუნოს.

ამ მიზნის მისაღწევად, Poseidon Aerospace-მა გასულ წელს $11 მილიონიანი საწყისი (seed) დაფინანსება მოიპოვა. ახლა კი კომპანიამ $60 მილიონიანი A სერიის რაუნდი დახურა. ეს თანხა მოხმარდება მათი უპილოტო სატვირთო თვითმფრინავის, Egret-ის, პირველ სატესტო ფრენას, რომელიც მიმდინარე წლის ბოლომდეა დაგეგმილი.

დაფინანსების რაუნდს საწყისი ეტაპის ვენჩურული ფირმა TQ Ventures-ი ხელმძღვანელობდა. მასში მონაწილეობა მიიღეს ახალმა ინვესტორებმა: Hanwha Asset Management-მა, G Squared-მა და JAWS-მა. ასევე, პროექტს მხარი დაუჭირეს არსებულმა ინვესტორებმაც: Starship Ventures-მა, Draper Associates-მა და Drover Ventures-მა.

რაციონალური მიდგომა ტექნოლოგიებისადმი

ზაგაინოვის სტრატეგია გულისხმობს უარის თქმას იმ ტექნოლოგიებზე, რომლებიც პერსპექტიულად გამოიყურება, მაგრამ ამჟამად პრაქტიკულად გამოუყენებელია. Poseidon-ი ორიენტირებულია ტვირთის გადაზიდვის ხარჯების მაქსიმალურ შემცირებაზე. სტარტაპი იყენებს ავტონომიურ მართვასა და დისტანციურ პილოტირებას, თუმცა არ ცდილობს ვერტიკალური აფრენისა და დაფრენის (VTOL) ტექნოლოგიის დანერგვას, რაც ბევრი სხვა საავიაციო სტარტაპისთვის პრიორიტეტულია.

კომპანიის თვითმფრინავებში ვერ შეხვდებით ვერც წყალბადის და ვერც ელექტროძრავებს. Egret-ი და მისი საზღვაო ვარიანტი Heron-ი არის ფიქსირებული ფრთის მქონე ხომალდები, რომლებიც ჩვეულებრივი შიგაწვის ძრავებით მუშაობს. „ნახშირბადზე დაფუძნებული საწვავის ენერგეტიკული სიმკვრივის დამარცხება ძალიან რთულია,“ — აღნიშნავს ზაგაინოვი. მისი ხედვით, თუ შეიქმნება ეფექტური „ფრთიანი ყუთი“ ტვირთების იაფად გადასაზიდად, ტექნოლოგიური სირთულეების გარეშე მივიღებთ უპილოტო სატვირთო თვითმფრინავებს, რომლებსაც გაცილებით დაბალი საოპერაციო ხარჯები და მაღალი გამოყენების კოეფიციენტი ექნებათ.

სამიზნე ბაზრები: თავდაცვა და კომერცია

ზაგაინოვის თქმით, Poseidon-ი თავდაპირველად თავდაცვისა და რეგიონული კომერციული ტვირთების სექტორებს უმიზნებს:

• თავდაცვის სექტორი: სტარტაპი ქმნის თვითმფრინავებს, რომლებსაც შეუძლიათ მოემსახურონ დაშორებულ დასახლებებსა და რთულ მარშრუტებს, სადაც საჰაერო გადაზიდვები შეზღუდულია. მიზანია ლოგისტიკის უზრუნველყოფა ისეთ ადგილებში, სადაც ინფრასტრუქტურა დაზიანებული ან არარსებულია, რაც ქვეყნის ლოგისტიკურ შესაძლებლობებს უფრო მდგრადს ხდის მოწინააღმდეგის მხრიდან შეფერხებების მიმართ. აღსანიშნავია, რომ ჩინეთი უკვე აქტიურად ტესტავს საკუთარ სატვირთო დრონებს.
• კომერციული სექტორი: Poseidon-ი არ აპირებს საკუთარი თვითმფრინავების გაყიდვას. კომპანიას სურს თავად მართოს რეგიონული სატვირთო გადაზიდვების ბიზნესი და კონკურენცია გაუწიოს არსებულ გადამზიდავებს ისეთი გიგანტებისგან შეკვეთების მოსაპოვებლად, როგორიცაა UPS და FedEx.

ავტონომიურობის უპირატესობები

პილოტების საჭიროების არარსებობა Poseidon-ს საშუალებას აძლევს ოპერირება გაცილებით დაბალი დანახარჯებით განახორციელოს. ლოგისტიკა არის სერვისი, სადაც უკეთესი, სწრაფი და იაფი შეთავაზება ავტომატურად ნიშნავს მაღალ მოთხოვნას. გარდა ამისა, ავტონომიურობა კომპანიას უფრო მოქნილს ხდის: თუ კონკრეტულ რეგიონში მოთხოვნა გაიზრდება, მარშრუტების შეცვლა გაცილებით მარტივია, რადგან არ არის საჭირო პილოტების საცხოვრებელი ადგილის ან მათი სამუშაო საათების გათვალისწინება.

„როდესაც გყავს პილოტი, მას აქვს ფრენის მაქსიმალური საათობრივი ლიმიტი. თუ ის ხუთი საათის განმავლობაში მიფრინავს ერთი მიმართულებით, უკან დაბრუნებას ვეღარ შეძლებს. შემცვლელი პილოტის გარეშე, კომპანიას უწევს მისი ღამისთევის ხარჯების დაფარვა. შედეგად, თვითმფრინავი, რომელიც ძალიან ძვირადღირებული აქტივია, დროის უდიდეს ნაწილს უბრალოდ მოლოდინში ატარებს,“ — განმარტავს ზაგაინოვი.

პილოტის ამოღება თვითმფრინავის კონსტრუქციის ფუნდამენტური ცვლილების საშუალებასაც იძლევა. კაბინისა და სიცოცხლის უზრუნველყოფის სისტემების მოცილებით, საგრძნობლად იკლებს ხომალდის წონა. ეს ნიშნავს, რომ იცვლება სასარგებლო დატვირთვისა და ცარიელი თვითმფრინავის წონის თანაფარდობა. ძრავები შეიძლება იყოს უფრო მსუბუქი და ეფექტური, რაც ქმნის პოზიტიურ ციკლს: ნაკლები წონა, ნაკლები ხარჯი.

სამომავლო გეგმები და რეგულაციები

ამ გეგმების განსახორციელებლად, Poseidon-ი გაფართოვდა ალამედაში (კალიფორნია), საზღვაო ფლოტის ყოფილ ანგარში და აქტიურად იწყებს ახალი თანამშრომლების აყვანას. გასულ წელს სტარტაპმა შექმნა და გამოსცადა ხომალდის შემცირებული ვერსია, სახელად Seagull, თუმცა სრულმასშტაბიანი, 15 მეტრიანი ფრთების მქონე თვითმფრინავის ასაშენებლად მეტი სივრცე გახდა საჭირო.

Poseidon-ისთვის ხელსაყრელია არსებული მარეგულირებელი გარემოც. აშშ-ის ფედერალურმა საავიაციო ადმინისტრაციამ (FAA) ახლახან დაიწყო საპილოტე პროგრამა, რომელიც სტარტაპებს ელექტრო VTOL ხომალდების ტესტირებას უადვილებს. მიუხედავად იმისა, რომ Poseidon-ი სხვა მიმართულებით მუშაობს, ზაგაინოვი მიიჩნევს, რომ ეს პროგრამა მაინც სასარგებლოა, რადგან ის ხსნის კომერციალიზაციის გზებს, რომლებიც 5-10 წლის წინ არ არსებობდა.