Rivian-ის დამფუძნებლის ახალი ამბიცია: რატომ მიიჩნევს არ-ჯეი სკარინჯი, რომ რობოტექნიკაში შეცდომებს ვუშვებთ?

Rivian-ის დამფუძნებელსა და აღმასრულებელ დირექტორს, არ-ჯეი სკარინჯს, კიდევ ერთი ახალი კომპანია აქვს — რიგით მესამე, რომელიც ამჯერად რობოტექნიკის სფეროზეა ფოკუსირებული. სერიული მეწარმე ყველაზე მეტად ცნობილია ელექტრომობილების მწარმოებელი კომპანიით Rivian, რომელმაც საზოგადოების ყურადღება 2018 წელს, თავისი ცნობილი ელექტრო პიკაპის დებიუტით მიიპყრო. ამჟამად კომპანია თავისი ყველაზე მნიშვნელოვანი მოდელის, საშუალო ზომის SUV-ის, R2-ის გამოშვებისთვის ემზადება.

R2-ის წარმოება მნიშვნელოვნად იაფია ფლაგმანურ R1 მოდელთან შედარებით (სკარინჯის თქმით, ხარჯები თითქმის განახევრებულია), თუმცა ტექნოლოგიურად ის ბევრად უფრო დახვეწილია. მომხმარებლებისთვის R2-ის საწყისი ფასი 57,990 დოლარი იქნება, რაც R1T პიკაპის საბაზისო ფასზე 20%-ით ნაკლებია. გარდა ამისა, არსებობს მიკრომობილობის სტარტაპი Also, რომელიც თავდაპირველად Rivian-ის შიდა პროექტი იყო, გასულ წელს კი ცალკე კომპანიად ჩამოყალიბდა. Also-მ უკვე გამოუშვა ელექტრო ველოსიპედი და სატვირთო კვადროციკლი, სადაც სკარინჯი კვლავ აქტიურად არის ჩართული.

ახლა კი სკარინჯის ინტერესის სფერო რობოტექნიკა გახდა. მის ახალ სტარტაპს Mind Robotics ეწოდება. მიუხედავად იმისა, რომ კომპანია Rivian-ის შიგნით არ შექმნილა, ავტომწარმოებელი მომავალში შესაძლოა მისი ერთ-ერთი მთავარი კლიენტი გახდეს. Mind Robotics-მა ცოტა ხნის წინ 500 მილიონი დოლარის მოცულობის A სერიის ინვესტიცია მოიზიდა ისეთი ვენჩურული ფონდებისგან, როგორიცაა Accel და Andreessen Horowitz. 2025 წლის ნოემბერში დაფუძნების დღიდან კომპანიამ ჯამში 615 მილიონი დოლარი მოიზიდა და მისი ღირებულება ამჟამად 2 მილიარდ დოლარად არის შეფასებული.

Mind Robotics-ის შექმნის იდეა და მიზნები

Mind Robotics-ის შექმნის ისტორია პირდაპირ უკავშირდება R2 მოდელის განვითარებას. დაახლოებით ორი წლის წინ, როდესაც Rivian-ში R2-ის წარმატებაში დარწმუნდნენ, გაჩნდა საჭიროება ახალი ქარხნების მშენებლობისა. სკარინჯმა გააცნობიერა, რომ მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში რამდენიმე მილიარდი დოლარის დახარჯვა მოუწევდათ საწარმოო სიმძლავრეებზე და მათ არ სურდათ ისეთი ქარხნების აშენება, რომლებიც მალევე მოძველდებოდა.

წარმოების მომავლის შესწავლისას გამოიკვეთა შემდეგი ხედვა:

• კლასიკური ინდუსტრიული რობოტები კვლავაც იარსებებენ, როგორც ეს დღეს Tesla-ს ან Ford-ის ქარხნებშია.
• თუმცა, კრიტიკულად მნიშვნელოვანი ხდება რობოტები, რომლებსაც ადამიანის მსგავსი უნარები ექნებათ.
• არსებული სტარტაპების უმეტესობა ფოკუსირებულია საოჯახო საქმეებზე (ჭურჭლის რეცხვა, პირსახოცების დაკეცვა), რაც ინდუსტრიული საჭიროებებისგან შორს არის.

სკარინჯმა გადაწყვიტა შეექმნა კომპანია, რომელიც თავიდანვე ინდუსტრიულ ოპერაციებზე, მონაცემთა დამუშავებაზე და მიწოდების ჯაჭვებზე იქნებოდა ორიენტირებული.

პროექტი "სინაფსი" და სახელწოდება

კომპანიის სამუშაო სახელწოდება თავდაპირველად იყო Project Synapse. ეს სახელი რამდენიმე მიზეზით შეირჩა: ის უკავშირდება ტვინს და ნეირონულ კავშირებს, რაც რობოტექნიკის არსს გამოხატავს. გარდა ამისა, სკარინჯის შვილები დადიოდნენ სკოლაში, რომელსაც Synapse ერქვა, რამაც მას დამატებითი ინსპირაცია მისცა. საბოლოოდ, არჩევანი უფრო მარტივ სახელზე — Mind-ზე შეჩერდა.

რობოტექნიკის ახალი მიდგომა: აქცენტი ხელებზე

Mind Robotics-ის ხედვა რადიკალურად განსხვავდება ისეთი კომპანიებისგან, როგორიცაა Boston Dynamics. სკარინჯი მიიჩნევს, რომ ინდუსტრიულ გარემოში რობოტისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი ხელებია.

"მთელი ენერგია და რესურსები ხელებზე უნდა დაიხარჯოს. რობოტული სისტემის დანარჩენი ნაწილის ერთადერთი დანიშნულებაა, ხელები საჭირო ადგილას მიიტანოს."

სკარინჯი აკრიტიკებს ჰუმანოიდი რობოტების ზედმეტ სირთულეს. მაგალითად, რობოტის მიერ უკანა სალტოს (backflip) შესრულება შთამბეჭდავია, მაგრამ ინდუსტრიული ამოცანების უმეტესობისთვის ეს სრულიად ზედმეტი ფუნქციაა. ქარხანაში მომუშავე ადამიანების უმეტესობასაც არ აქვს მსგავსი აკრობატული უნარები. მასშტაბური წარმოებისთვის საჭიროა სირთულის მინიმიზაცია, ენერგიის მოხმარების შემცირება და დაზიანების რისკების გამორიცხვა.

ინდუსტრიული გარემოს უპირატესობები

სახლის პირობებისგან განსხვავებით, ინდუსტრიული ქარხანა რობოტებისთვის ბევრად უფრო "მეგობრული" გარემოა:

• არ არის კიბეები და რთული გადასასვლელები ხალიჩიდან ფილაზე.
• არ არსებობს შინაური ცხოველების ან ბავშვების დაბრკოლების რისკი.
• გარემო სტატიკურია და მისი ზუსტი რუკის შედგენა მარტივია.

დიზაინის ფილოსოფია

სკარინჯს სურს, რომ მისი რობოტები არ გამოიყურებოდნენ საშიშად, როგორც ეს ხშირად სამეცნიერო ფანტასტიკაში ან სხვა მწარმოებლების "ტერმინატორის" მსგავს მოდელებშია. დიზაინი უნდა იყოს მეგობრული და მიმზიდველი, მაგრამ არა სასაცილო. ეს იგივე ესთეტიკაა, რაც Rivian-ის ავტომობილებშია გამოყენებული — დიდი სიმძლავრე და შესაძლებლობები, რომლებიც არ არის დაშინებაზე ორიენტირებული.