აგვისტოში, როდესაც Nvidia-ს უსაფრთხოების სამსახურის მრავალწლიანმა ხელმძღვანელმა და პროდუქტის უსაფრთხოების დირექტორმა თანამდებობა დატოვა, ამ ფაქტს გარეშე პირებისთვის დიდი ყურადღება არ მიუქცევია. თუმცა, სულ რაღაც ორთვენახევრის შემდეგ, თავად აღმასრულებელი დირექტორი, ჯენსენ ჰუანგი წავიდა კომპანიიდან მისი პირადი ურთიერთობების გარშემო გაჩენილი კითხვების გამო. სკანდალი დაიწყო სინგაპურული მონაცემთა ცენტრის კომპანია Megaspeed-ის ხელმძღვანელთან ურთიერთობით, რომელსაც აშშ-ის გამომძიებლები Nvidia-ს ჩიპების ჩინეთში უკანონო გადაზიდვაში ეჭვმიტანილად მიიჩნევენ. მოგვიანებით კი გავრცელდა ინფორმაცია ჰუანგის კიდევ ორ სხვა ურთიერთობაზე Nvidia-ს თანამშრომლებთან.
დევიდ რებერმა, რომელიც ოთხი წლის განმავლობაში იკავებდა უსაფრთხოების სამსახურის უფროსის (CSO) პოზიციას, ხოლო ჯამში შვიდი წელი გაატარა Nvidia-ში, განაცხადა, რომ პოსტს ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო ტოვებდა. „ეს არ იყო დაგეგმილი ნაბიჯი, მაგრამ ვიცი, რა არის პრიორიტეტული: ოჯახი და ჯანმრთელობა“, — დაწერა მან LinkedIn-ზე აგვისტოს ბოლოს და გაამხილა, რომ ორი წლის წინ პარკინსონის დაავადების დიაგნოზი დაუსვეს. რებერის შემცვლელი, საშა ზდელარი, მანამდე 17 წლის განმავლობაში მუშაობდა ExxonMobil-ში, მოგვიანებით კი Salesforce-სა და კიბერუსაფრთხოების კომპანია ReversingLabs-ში საქმიანობდა. ზდელარს ამ დრომდე არ გაუკეთებია კომენტარი იმის შესახებ, თუ რა იცოდა უსაფრთხოების გუნდმა არსებული ვითარების შესახებ.
მიუხედავად იმისა, რომ საჯაროდ არაფერი აკავშირებს რებერისა თუ ზდელარის როლების ცვლილებას Megaspeed-ის საქმესთან, ჩნდება ლოგიკური კითხვა: რა იცოდა Nvidia-ს უსაფრთხოების გუნდმა Megaspeed-ის მიმართ სამთავრობო კონტროლისა და ჰუანგის ურთიერთობების შესახებ და გამოთქვა თუ არა ვინმემ შეშფოთება. Nvidia-ს ამ საკითხთან დაკავშირებულ კითხვებზე პასუხი არ გაუცია.
უსაფრთხოება თუ პირადი ცხოვრება?
აღმასრულებელ დირექტორსა და თანამშრომლებს შორის ურთიერთობები, როგორც წესი, ადამიანური რესურსების (HR), იურიდიული დეპარტამენტისა და დირექტორთა საბჭოს კომპეტენციაა და არა უსაფრთხოების სამსახურის. თუმცა, უსაფრთხოების სპეციალისტები აღნიშნავენ, რომ ნებისმიერი ფარული კავშირი — თუნდაც ოფისის შიგნით — შეიძლება გახდეს უცხოური დაზვერვისთვის ბერკეტი იმ ხელმძღვანელის წინააღმდეგ, რომელსაც ინფორმაციის საიდუმლოდ შენახვა სურს. ჰუანგის ურთიერთობა Megaspeed-ის ხელმძღვანელთან კი, რომელიც ფედერალური გამოძიების ქვეშ იმყოფება, სცილდება მხოლოდ შიდაკორპორაციულ საკითხებს (Megaspeed ყოველგვარ დარღვევას უარყოფს).
საფრთხის ნიშნების შემჩნევა მარტივი არ არის. დაზვერვის სამსახურები ინფორმაციას ხშირად ყოველდღიური საუბრების და არა ჰაკერული თავდასხმების მეშვეობით აგროვებენ. გადამდგარი უფროსი ოფიცრის, ნიკოლას ეფტიმიადესის თქმით, რომელმაც 1000-ზე მეტი კორპორაციული უსაფრთხოების პროფესიონალი გადაამზადა, უსაფრთხოების გუნდებისთვის რისკების იდენტიფიცირება ამის გამო განსაკუთრებით რთულია.
შიდა ინფორმაცია და რესურსების ნაკლებობა
Nvidia-ში ზოგიერთმა პირმა აშკარად იცოდა სურათის ნაწილი. The New York Times-ის ინფორმაციით, კომპანიის მთავარი იურისტი ჯერ კიდევ ერთი წლის წინ იყო ჩართული Megaspeed-ის სამთავრობო მოკვლევაში. ჰუანგის ურთიერთობების შესახებ ცნობები კი მიუთითებს, რომ კოლეგებისთვისაც იყო ცნობილი ეს ფაქტები, მიუხედავად იმისა, რომ Nvidia-ს ქცევის კოდექსი მსგავს ქმედებებს პირდაპირ არ კრძალავს. გაურკვეველია, მიაღწია თუ არა ამ ინფორმაციამ უსაფრთხოების გუნდამდე.
ეფტიმიადესი, რომელიც ავტორია წიგნისა „ჩინეთის ჯაშუშური ოპერაციები და ტაქტიკა“, აღნიშნავს, რომ უსაფრთხოების გუნდების რესურსები ხშირად შეზღუდულია. ისინი ხშირად არასაკმარისად ფინანსდებიან, რადგან სხვა დეპარტამენტებისგან განსხვავებით, შემოსავალს არ აგენერირებენ. მისი თქმით, ხშირია შემთხვევები, როდესაც აღმასრულებელი დირექტორები უსაფრთხოების გუნდის გაფრთხილებებს პასუხობენ ფრაზით: „არცერთი ცენტით მეტი, ვიდრე ეს რეგულაციებითაა მოთხოვნილი“.
უსაფრთხოების ვიწრო გაგება
სპეციალისტების აზრით, ბევრი კომპანია უსაფრთხოებას ზედმეტად ვიწროდ განმარტავს. დონ ავივი (Interfor International-ის აღმასრულებელი დირექტორი) და ჯერემი ჰურევიცი აღნიშნავენ, რომ კომპანიების უმეტესობა უსაფრთხოებას მხოლოდ შენობების დაცვად, კიბერშეტევების პრევენციად და ფიზიკურ მუქარებზე რეაგირებად აღიქვამს. მათი არგუმენტით:
„უსაფრთხოების გუნდებმა მეტი ყურადღება უნდა დაუთმონ შიდა საფრთხეებს, მათ შორის უცხოური დაზვერვის მიერ თანამშრომლებისა და ხელმძღვანელების „დამუშავებას“, საეჭვო ბიზნეს ურთიერთობებს, ინტერესთა კონფლიქტებსა და პირადი კონტაქტების მეშვეობით სენსიტიური ინფორმაციის მოპოვების მცდელობებს.“
დაზვერვის მეთოდები და ტექნოლოგიები
ეფტიმიადესის განმარტებით, დაზვერვის სამყარო კიბოს ჰგავს — როგორც კი ის ორგანიზმში შეაღწევს, ცდილობს გავრცელდეს და ყველაფერს მისწვდეს. მეტოქე დაზვერვის სამსახურებს ხშირად აინტერესებთ არა იმდენად ტექნოლოგიები, არამედ პოლიტიკური ხედვები: ვინ ლობირებს საექსპორტო წესების შეცვლას და ვინ არის ამის მთავარი წინააღმდეგი.
ეს სტრატეგია ახალი არ არის, განსაკუთრებით ჩინეთისთვის. ნებისმიერი აღმასრულებელი პირი, რომელსაც ამ ქვეყანასთან შეხება აქვს, დაადასტურებს, რომ მათთან დაკავშირების მცდელობები ყოფილა. განსხვავება ისაა, რომ საბჭოთა ეპოქის ჯაშუშობისგან განსხვავებით, დღეს ეს ურთიერთობები წლების განმავლობაში შენდება და არა კვირების.
ადამიანურ რესურსებთან ერთად გამოიყენება ტექნოლოგიებიც, მაგალითად IMSI დამჭერები (IMSI catchers). ეს მოწყობილობები მობილური კავშირის ანძის იმიტაციას ახდენენ, რათა ახლომდებარე ტელეფონები მათ დაუკავშირდნენ. საბაზისო ვერსია დაახლოებით 1000 დოლარი ღირს და ჩემოდანში ეტევა, თუმცა სამთავრობო დონის მოდელები გაცილებით ძვირია.
დასკვნა
ჯერჯერობით უცნობია, გამოიყენებოდა თუ არა მსგავსი მოწყობილობები ჰუანგის წინააღმდეგ, რომლის ტელეფონიც, სავარაუდოდ, მაქსიმალურად იყო დაცული. თუმცა, ის, თუ რა იცოდა Nvidia-ს უსაფრთხოების გუნდმა, უფრო ნათელი გახდება დირექტორთა საბჭოს დამოუკიდებელი გამოძიებისა და ფედერალური მოკვლევის მსვლელობისას.
ეფტიმიადესი იმედოვნებს, რომ ეს შემთხვევა იქნება „გამოსაფხიზლებელი ზარი“ ამერიკული ინდუსტრიისთვის, რომელიც, მისი თქმით, ჩინეთის ტაქტიკასთან მიმართებით ხშირად უსუსურია. „ჩვენ დავკარგეთ ტრილიონობით დოლარის ინტელექტუალური საკუთრება. რასაც ახლა ვაკეთებთ, აშკარად არ მუშაობს“, — დასძენს იგი.



