სემ ალტმანი New Yorker-ის კრიტიკულ სტატიასა და მის სახლზე თავდასხმას ეხმაურება

OpenAI-ის აღმასრულებელმა დირექტორმა, სემ ალტმანმა, პარასკევს საღამოს გამოქვეყნებულ ბლოგპოსტში მის სახლზე განხორციელებულ თავდასხმასა და New Yorker-ის ვრცელ სტატიას უპასუხა. სტატიაში დასმული იყო კითხვები ალტმანის სანდოობისა და მისი მართვის სტილის შესახებ. პარასკევს დილით, სან-ფრანცისკოში მდებარე ალტმანის სახლს, სავარაუდოდ, „მოლოტოვის კოქტეილი“ ესროლეს. ინციდენტის შედეგად არავინ დაშავებულა, ხოლო ეჭვმიტანილი მოგვიანებით OpenAI-ის შტაბ-ბინასთან დააკავეს, სადაც ის, პოლიციის ინფორმაციით, შენობის დაწვით იმუქრებოდა.

მიუხედავად იმისა, რომ სამართალდამცავებს ეჭვმიტანილის ვინაობა საჯაროდ არ დაუსახელებიათ, ალტმანმა აღნიშნა, რომ შემთხვევა მის შესახებ „პროვოკაციული სტატიის“ გამოქვეყნებიდან რამდენიმე დღეში მოხდა. მისი თქმით, მას მანამდეც მიანიშნეს, რომ ხელოვნური ინტელექტის მიმართ არსებული საყოველთაო მღელვარების ფონზე, მსგავსი პუბლიკაცია მისთვის ვითარებას „უფრო სახიფათოს“ გახდიდა. თავდაპირველად ალტმანმა ეს გაფრთხილება უგულებელყო, თუმცა მომხდარის შემდეგ აღიარა, რომ სიტყვებისა და ნარატივების ძალა სათანადოდ ვერ შეაფასა.

კრიტიკული პუბლიკაცია და ბრალდებები

სტატია, რომელზეც ალტმანი საუბრობს, რონან ფეროუსა და ენდრიუ მარანცის მიერ მომზადებული ვრცელი საგამოძიებო მასალაა. ფეროუ პულიცერის პრემიის ლაურეატია ჰარვი ვაინშტაინის წინააღმდეგ სექსუალური ძალადობის ბრალდებების გამოაშკარავებისთვის, ხოლო მარანცი აქტიურად აშუქებს ტექნოლოგიებისა და პოლიტიკის გადაკვეთის საკითხებს. ავტორების თქმით, ალტმანის საქმიანობის შესახებ მათ 100-ზე მეტ ადამიანს გამოჰკითხეს. რესპონდენტთა უმრავლესობამ ალტმანი დაახასიათა, როგორც პიროვნება, რომელსაც აქვს „ძალაუფლების დაუოკებელი წყურვილი“, რაც მას იმ ინდუსტრიალისტებისგანაც კი გამოარჩევს, რომლებიც საკუთარ სახელებს კოსმოსურ ხომალდებს არქმევენ.

სხვა ჟურნალისტების მსგავსად, რომლებმაც ადრე მოამზადეს ალტმანის პორტრეტები, ფეროუ და მარანციც მიუთითებენ წყაროებზე, რომლებიც ეჭვვეშ აყენებენ მის სანდოობას. საბჭოს ერთ-ერთმა ანონიმურმა წევრმა აღნიშნა, რომ ალტმანში შერწყმულია „ადამიანების სიამოვნების ძლიერი სურვილი ნებისმიერი ინტერაქციისას“ და „სოციოპათიური გულგრილობა იმ შედეგების მიმართ, რაც შეიძლება ვინმეს მოტყუებას მოჰყვეს“.

აღიარებული შეცდომები და თვითრეფლექსია

საკუთარ პასუხში ალტმანმა აღნიშნა, რომ წარსულის გადახედვისას ხედავს ბევრ რამეს, რითაც ამაყობს, თუმცა ასევე ხედავს უამრავ შეცდომას. ერთ-ერთ ასეთ შეცდომად მან „კონფლიქტებისადმი თავის არიდების“ ტენდენცია დაასახელა, რამაც, მისივე თქმით, მას და OpenAI-ს დიდი ტკივილი მიაყენა.

„არ ვამაყობ იმით, რომ არასწორად მოვიქეცი წინა საბჭოსთან კონფლიქტის დროს, რამაც კომპანიაში დიდი ქაოსი გამოიწვია“, — განაცხადა ალტმანმა.

ეს განცხადება, სავარაუდოდ, ეხება 2023 წელს მისი თანამდებობიდან გათავისუფლებისა და მალევე აღდგენის ხმაურიან პროცესს. მან დაამატა, რომ OpenAI-ის განვითარების რთულ გზაზე მრავალი სხვა შეცდომაც დაუშვა: „მე ვარ ნაკლოვანებების მქონე ადამიანი განსაკუთრებულად რთული სიტუაციის ეპიცენტრში, რომელიც ყოველწლიურად ცდილობს ცოტათი უკეთესი გახდეს და ყოველთვის საერთო მისიისთვის მუშაობს“. მან ასევე ბოდიში მოუხადა იმ ადამიანებს, ვისაც ტკივილი მიაყენა.

„ძალაუფლების ბეჭედი“ და ინდუსტრიის ეთიკა

ალტმანმა ასევე ყურადღება გაამახვილა იმ „შექსპირისეულ დრამაზე“, რომელიც ხელოვნური ინტელექტის სფეროში მოღვაწე კომპანიებს შორის არსებობს. მან ეს დაუკავშირა „ძალაუფლების ბეჭდის“ დინამიკას, რომელიც ადამიანებს „გიჟური რაღაცების გაკეთებისკენ“ უბიძგებს. მისი თქმით, გამოსავალი არა თავად ზოგადი ხელოვნური ინტელექტის (AGI) განადგურებაა, არამედ იმ ფილოსოფიის შეცვლა, რომელიც გულისხმობს „AGI-ზე კონტროლის ერთპიროვნულ ფლობას“.

მისი შეთავაზებული გამოსავალი ტექნოლოგიის ფართო საზოგადოებისთვის გაზიარებაა, რათა „ბეჭედი“ არავის ჰქონდეს. დასასრულს, ალტმანმა აღნიშნა, რომ მიესალმება კეთილსინდისიერ კრიტიკასა და დებატებს. მან კიდევ ერთხელ გამოხატა რწმენა, რომ ტექნოლოგიურ პროგრესს მომავლის წარმოუდგენლად გაუმჯობესება შეუძლია. თუმცა, მან ხაზი გაუსვა რიტორიკისა და ტაქტიკის დეესკალაციის აუცილებლობას: „უნდა ვეცადოთ, რომ ნაკლები აფეთქება მოხდეს ნაკლებ სახლში, როგორც გადატანითი, ისე პირდაპირი მნიშვნელობით“.