Aurora-ს უპილოტო სატვირთოები 1000-მილიან დისტანციას ადამიანებზე სწრაფად ფარავენ

Aurora-ს თვითმართვადი სატვირთო ავტომობილები ფორტ-უორთსა და ფენიქსს შორის არსებულ 1000-მილიან (დაახლოებით 1600 კმ) მარშრუტზე შეუსვენებლად გადაადგილდებიან. ეს მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად აჭარბებს იმ დისტანციას, რომლის დაფარვაც ადამიან მძღოლს კანონმდებლობით დადგენილ ვადებში შეუძლია.

აღნიშნული დისტანცია და მისი დაფარვისთვის საჭირო დრო პოზიტიურ ფინანსურ პერსპექტივებს უსახავს როგორც Aurora-ს, ისე ნებისმიერ სხვა კომპანიას, რომელიც თვითმართვადი მძიმეწონიანი სატვირთოების კომერციალიზაციას ცდილობს. კომპანიის მონაცემებით, Aurora-ს უპილოტო სატვირთოებს ამ 1000-მილიანი გზის დასაფარად დაახლოებით 15 საათი სჭირდებათ.

ადამიან მძღოლებს იმავე მანძილის გასავლელად გაცილებით მეტი დრო სჭირდებათ ფედერალური რეგულაციების გამო, რომლებიც ზღუდავს საჭესთან გატარებულ საათებს. მაგალითად, მძღოლები ვალდებულნი არიან 8-საათიანი მუშაობის შემდეგ 30-წუთიანი შესვენება აიღონ, ხოლო სატვირთო ავტომობილის მართვის მაქსიმალური დრო ერთჯერადად 11 საათით არის განსაზღვრული. ამ ლიმიტის მიღწევის შემდეგ, მძღოლს მომდევნო 10 საათის განმავლობაში საჭესთან დაჯდომის უფლება არ აქვს.

ტექნოლოგიური მიღწევა და ეკონომიკური ეფექტიანობა

„ეს უფრო მეტია, ვიდრე უბრალოდ ტექნოლოგიური მიღწევა,“ — განაცხადა Aurora-ს თანადამფუძნებელმა და აღმასრულებელმა დირექტორმა, კრის იურმსონმა. „ეს არის ტვირთების გადაზიდვის ზეადამიანური მომავლის დასაწყისი.“

ეს ტექნოლოგია მიმზიდველ ეკონომიკურ პირობებს სთავაზობს კომპანიის კლიენტებს, რომელთა შორის არიან Uber Freight, Werner, FedEx და Schneider. კომპანიის განცხადებით, დროთა განმავლობაში ტრანზიტის დროის თითქმის განახევრება იქნება შესაძლებელი. სწორედ ამ მაჩვენებელმა მიიზიდა ისეთი კომპანიები, როგორიცაა Hirschbach — ფორტ-უორთი-ფენიქსის მარშრუტის ერთ-ერთი პირველი კლიენტი.

აქციონერებისადმი გაგზავნილ წერილში Aurora აღნიშნავს, რომ მზად არის გაფართოვდეს აშშ-ის „მზის სარტყლის“ (Sun Belt) რეგიონში. ამჟამად კომპანია უპილოტო სატვირთოებს (ზოგიერთ შემთხვევაში კაბინაში ადამიანის მეთვალყურეობით) შემდეგ მარშრუტებზე ამუშავებს:

• დალასი — ჰიუსტონი;
• ფორტ-უორთი — ელ-პასო;
• ელ-პასო — ფენიქსი;
• ფორტ-უორთი — ფენიქსი;
• ლარედო — დალასი.

ფინანსური მაჩვენებლები და ზრდის ტემპი

გაფართოებამ Aurora-ს საშუალება მისცა, ავტონომიური სატვირთოების დეველოპერიდან კომერციულ ოპერატორად იქცეს, რომელიც უპილოტო მარშრუტებით შემოსავალს უკვე იღებს. კომპანიამ შემოსავლების გენერირება 2025 წლის აპრილიდან დაიწყო, როდესაც საჯარო გზებზე კომერციული მიზნებისთვის პირველი უპილოტო მძიმეწონიანი სატვირთოები გამოიყვანა.

აშშ-ის ფასიანი ქაღალდებისა და ბირჟების კომისიაში (SEC) წარდგენილი ანგარიშის მიხედვით, Aurora-ს შემოსავალმა მეოთხე კვარტალში 1 მილიონი დოლარი, ხოლო მთლიანი წლის განმავლობაში 3 მილიონი დოლარი შეადგინა. კომპანიის ფინანსური დირექტორის, დევიდ მეიდეის თქმით, კორექტირებულმა წლიურმა შემოსავალმა, საპილოტე პროგრამების ჩათვლით, 4 მილიონ დოლარს მიაღწია.

ეს ციფრები მცირეა კომპანიის ხარჯებთან შედარებით — 2025 წელს Aurora-ს წმინდა ზარალმა 816 მილიონი დოლარი შეადგინა, რაც წინა წელთან შედარებით 9%-ით მეტია. თუმცა, ეს მაინც წინ გადადგმული ნაბიჯია 2024 წელთან შედარებით, როდესაც კომპანიას შემოსავალი საერთოდ არ ჰქონია. შემოსავლების ზრდა მოსალოდნელია ქსელში ახალი სატვირთოებისა და მარშრუტების დამატების კვალდაკვალ.

ფლოტის გაფართოება და უსაფრთხოება

დღეისათვის კომპანიის ფლოტი 30 სატვირთოსგან შედგება, რომელთაგან 10 სრულიად უპილოტოდ მუშაობს. წლის ბოლომდე ფლოტის 200 ერთეულამდე გაზრდა იგეგმება. იურმსონის განცხადებით, 2026 წლის იანვრისთვის უპილოტო სატვირთოებმა ჯამში 250,000 მილი გაიარეს უსაფრთხოების სრულყოფილი მაჩვენებლით.

მეორე კვარტალში Aurora გეგმავს International Motors LT მოდელის უპილოტო სატვირთოების გაშვებას, რომელთა კაბინაში ადამიანი-მეთვალყურე აღარ იქნება. ამჟამად Paccar-ის სატვირთოებში მეთვალყურე იმყოფება, რაც თავად მწარმოებლის მოთხოვნაა.

სამომავლო გეგმები და პროგრამული უზრუნველყოფა

კომპანიის ოპტიმიზმს განაპირობებს პროგრამული უზრუნველყოფის განახლება, მეორე თაობის აპარატურული აღჭურვილობა (Hardware kit), რომელიც ხარჯებს შეამცირებს და მარშრუტების გაფართოება. 2025 წლის აპრილის შემდეგ პროგრამული უზრუნველყოფის უკვე მეოთხე ვერსია გამოვიდა:

1. პირველმა ვერსიამ დაადასტურა უპილოტო მუშაობა დალასსა და ჰიუსტონს შორის;
2. მეორე ვერსიამ უზრუნველყო ღამის საათებში მუშაობა;
3. მესამე ვერსიამ მოიცვა ელ-პასოს მიმართულება;
4. ბოლო ვერსია კი სისტემას საშუალებას აძლევს, გაუმკლავდეს აშშ-ის სამხრეთ რეგიონების მრავალფეროვან გეოგრაფიასა და კლიმატს.

„თუ ბოლო ორმა წელმა რობოტაქსები ყოველდღიურობად აქცია, 2026 წელი იქნება გარდამტეხი წერტილი, როდესაც ბაზარი აღიარებს, რომ უპილოტო სატვირთოები ჩვენი სატრანსპორტო ლანდშაფტის მუდმივი ნაწილი გახდა,“ — აღნიშნა იურმსონმა. მისი თქმით, 2026 წლისთვის „მზის სარტყლის“ რეგიონში Aurora-ს სატვირთოები ჩვეულებრივი მოვლენა იქნება.

ამჟამად Aurora ოპერირებს ტეხასის, ნიუ-მექსიკოსა და არიზონას შტატებში. სამომავლოდ გაფართოება იგეგმება ნევადის, ოკლაჰომას, არკანზასის, ლუიზიანას, კენტუკის, მისისიპის, ალაბამას, ჩრდილოეთ კაროლინას, სამხრეთ კაროლინას, ჯორჯიის შტატისა და ფლორიდის მიმართულებით.