Google-ის Gemini-ს ბრენდინგის პრობლემა და ხელოვნური ინტელექტის ინდუსტრიის ხარვეზები

Google-მა ოთხშაბათს Gemini Live-ის ხმოვანი ფუნქციების შესახებ ახალი განცხადება გააკეთა. კომპანიის თქმით, მომხმარებელს აღარ უნდა უწევდეს იმის გამოცნობა, კონკრეტული დავალების შესასრულებლად Spark-ი სჭირდება, Daily Brief-ი თუ ინბოქსში სწრაფი ძიება. ეს დაპირება გულისხმობს, რომ განახლებულ Gemini-ს მრავალფეროვანი ამოცანების შესრულება ხმოვანი ბრძანებებით შეუძლია.

თუმცა, აქ გარკვეული წინააღმდეგობა იკვეთება: Google-მა Gemini-ს თითქმის ყველა ფუნქციას საკუთარი ბრენდინგი მიანიჭა, რაც თავად ამ დაპირებას ეწინააღმდეგება. Gemini-ს აპლიკაციაში მომხმარებლებს შეუძლიათ გადაერთონ ჩეთს, Spark-სა და Daily Brief-ს შორის — ეს სამი სხვადასხვა ფუნქციაა, რომელთაგან თითოეულს საკუთარი ხატულა და ადგილი აქვს აპლიკაციის ნავიგაციაში. ეს ართულებს სამომხმარებლო გამოცდილებას და მიანიშნებს იმაზე, რომ Gemini ჯერ კიდევ ეძებს თავის მთავარ, გადამწყვეტ ფუნქციას.

მაგალითად, Daily Brief-ი უფრო მეტად ჰგავს ინჟინრის მიერ მოფიქრებულ „ჭკვიანურ“ გადაწყვეტას, ვიდრე რიგითი მომხმარებლისთვის საჭირო ინსტრუმენტს. ეს არის ხელოვნური ინტელექტის მიერ გენერირებული დღის განრიგი, რომელიც Google-ის სხვა აპლიკაციებიდან (Gmail და Calendar) მიღებულ მონაცემებზე დაყრდნობით პერსონალიზებულ განახლებებს გვთავაზობს. პრაქტიკაში კი, ამ ფუნქციას უჭირს ერთმანეთისგან განასხვაოს გადაუდებელი ინფორმაცია და ისეთი შეხსენებები, რომლებიც მომხმარებელს არ მოუთხოვია — მაგალითად, ჩეთბოტში დაწყებული კვლევის გაგრძელების შეთავაზება ან ძველი ძიების შედეგების შეხსენება. ეს უკანასკნელი ხშირად არა სასარგებლო, არამედ შემაწუხებელიც კია.

საინჟინრო მიდგომა მომხმარებლის წინააღმდეგ

Spark-ს საპირისპირო პრობლემა აქვს. ეს Gemini-ს ერთ-ერთი ყველაზე სასარგებლო ნაწილია — AI აგენტი, რომელსაც მომხმარებლის სახელით მოქმედება შეუძლია. თუმცა, Google-მა ის ცალკე ბრენდად აქცია, რაც სრულიად ზედმეტია. შიდა გუნდებისთვის შესაძლოა მნიშვნელოვანი იყოს „Spark-ის გუნდში“ ყოფნა, მაგრამ მომხმარებელმა არ უნდა იფიქროს იმაზე, თუ აპლიკაციის რომელ „მხარეს“ უნდა იმყოფებოდეს კონკრეტული დავალებისთვის. მომხმარებელს უნდა შეეძლოს უბრალოდ დაწეროს მოთხოვნა, ხელოვნური ინტელექტი კი თავად უნდა წყვეტდეს, როგორ შეასრულოს ის და სჭირდება თუ არა ამისთვის აგენტის გააქტიურება.

ეს პრობლემა მხოლოდ Gemini-ს არ ეხება. მთლიანი AI ინდუსტრია ცდილობს თავისი შიდა არქიტექტურა პირდაპირ მომხმარებელს აჩვენოს, ნაცვლად იმისა, რომ ის მარტივი ინტერფეისის მიღმა დამალოს. დღეს ადამიანებს უწევთ ფიქრი იმაზე, სურთ Anthropic-ის Claude-თან „ჩეთი“ (Chat) თუ მასთან ერთად „მუშაობა“ (Cowork). ამ კვირამდე Claude-ის აპლიკაციაში ეს ორი რეჟიმი წარსული საუბრების მეხსიერებასაც კი არ იზიარებდა. მსგავსი ვითარებაა ChatGPT-შიც, სადაც მომხმარებელმა უნდა აირჩიოს „Chat“ ან „Work“. ასეთი საინჟინრო მიდგომა ხელოვნურ ინტელექტთან ურთიერთობას არაბუნებრივს ხდის.

Apple-ის სტრატეგია და ტექსტური სერვისების ზრდა

შესაძლოა სწორედ ამიტომ გაიმარჯვოს Apple-ის მიდგომამ Siri-სთან დაკავშირებით. iPhone-ისა და Apple-ის სხვა მოწყობილობების მფლობელებს არ უწევთ ქცევის შეცვლა ახალი ფუნქციების გამოსაყენებლად. Apple უბრალოდ უფრო ჭკვიანს ხდის იმ აპლიკაციებსა და ფუნქციებს, რომლებსაც ადამიანები ისედაც იყენებენ — Spotlight Search-ს, Photos-ს, კამერასა და Siri-ს — ახალი ინტერფეისის სწავლის მოთხოვნის გარეშე.

ამავე პრინციპით აიხსნება ტექსტური AI სერვისების პოპულარობაც, სადაც მომხმარებლები უბრალოდ წერენ ჩეთბოტს და ასისტენტი ასრულებს დავალებას. ასეთი სერვისების მაგალითებია:

• Poke
• Ollie
• Lindy
• Orchid
• Lucas
• Folk
• Tomo
• Instinct

ტექსტური შეტყობინება მარტივი და ყველასთვის გასაგები ინტერფეისია, რომელიც არ საჭიროებს დამატებით გონებრივ ძალისხმევას იმის გასარკვევად, თუ რომელი ფუნქცია უნდა გამოიყენოთ აპლიკაციის შიგნით. როგორც a16z-ის საინვესტიციო პარტნიორი, ჯასტინ მური აღნიშნავს, ადამიანებს არ სურთ ახალი აპლიკაციის გახსნა ყოველ ჯერზე, როცა დახმარება სჭირდებათ; მათ სურთ კონტაქტი, რომელსაც მეგობარივით მიწერენ, და ამის საუკეთესო მაგალითი iMessage-ია.