სტარტაპმა Quartermaster-მა 43 მილიონი დოლარი მოიზიდა გემებისთვის „კოლექტიური გონების“ შესაქმნელად

ოკეანეები, თავისი მასშტაბებიდან გამომდინარე, რთულად გასაკონტროლებელი სივრცეა. ეს ფაქტორი სახელმწიფოებს, სატრანსპორტო კომპანიებსა და სადაზღვევო პროვაიდერებს უქმნის სირთულეს, ზუსტად იცოდნენ, რა ხდება წყლის ზედაპირზე ნებისმიერ მოცემულ მომენტში. პრობლემას კიდევ უფრო ამწვავებს ის გარემოება, რომ თანამედროვე გემები ხშირად არ არის აღჭურვილი შესაბამისი ტექნოლოგიებით ან პროგრამული უზრუნველყოფით, რომელიც სენსორების მიერ მიღებული მონაცემების ანალიზს შეძლებდა.

ვირჯინიის შტატის ქალაქ არლინგტონში ბაზირებული სტარტაპი Quartermaster ამ პრობლემის გადაჭრას საკუთარი ინოვაციური პროექტით, „SmartMast“-ით ცდილობს. ეს არის სპეციალური სენსორების პაკეტი, რომელიც მოიცავს კამერებსა და რადიოსისტემებს. მოწყობილობა მონტაჟდება გემის ანძაზე და რეალურ დროში გადასცემს საზღვაო მონაცემებს. ანალიტიკურ პლატფორმასთან კომბინაციაში, რომელიც ამ ინფორმაციის ინტერპრეტაციას ახდენს, Quartermaster მას უწოდებს „უწყვეტ, განაწილებულ სენსორულ ქსელს“ — ერთგვარ კოლექტიურ გონებას მილიონობით გემისთვის.

Quartermaster-ის დამფუძნებლისა და აღმასრულებელი დირექტორის, ნილ სობინის განცხადებით, SmartMast ბევრად უფრო განვითარებულია, ვიდრე ამჟამინდელი სტანდარტი, რომელიც ცნობილია როგორც AIS (ავტომატური საიდენტიფიკაციო სისტემა). AIS საკმაოდ პრიმიტიული ტექნოლოგიაა და ძირითადად ლოკაციის სიგნალების გადაცემით შემოიფარგლება. გარდა ამისა, იგი მოწყვლადია თაღლითობის მიმართ, რაც ღია ზღვაში სერიოზულ გამოწვევას წარმოადგენს.

AIS სისტემის ხარვეზები და SmartMast-ის უპირატესობები

სობინი აღნიშნავს, რომ Quartermaster-ის ტექნოლოგია ნაკლებად იქნება დამოკიდებული მანიპულაციებზე. TechCrunch-თან ექსკლუზიურ ინტერვიუში მან განმარტა:

„საზღვაო სფეროში AIS სრულიად მოუმართავი სისტემაა. ის ნებაყოფლობითია — თავად შეგყავთ მონაცემები და თუ ოკეანეში რაიმე უკანონოს ჩადენა გსურთ, იქნება ეს წვრილმანი კონტრაბანდა თუ სანქციებისგან თავის არიდება, შეგიძლიათ უბრალოდ გამორთოთ სისტემა ან მონაცემები გააყალბოთ. ამ სისტემის სისუსტით სარგებლობა ძალიან მარტივია.“

სწორედ ამ არგუმენტებით წარსდგა სობინი ინვესტორების წინაშე, რამაც შედეგად 43 მილიონი დოლარის მოცულობის A სერიის დაფინანსება მოიტანა. საინვესტიციო რაუნდს, რომლის შესახებაც კომპანიამ ოთხშაბათს განაცხადა, ხელმძღვანელობდნენ First Round Capital და Quiet Capital. First Round-ის პარტნიორმა, ბილ ტრენჩარდმა, რომელიც Uber-ის ადრეული ინვესტორიცაა, აღნიშნა, რომ Quartermaster ცვლის იმას, თუ როგორ აღიქვამენ და მოქმედებენ საზღვაო ოპერატორები მსოფლიო ოკეანეებში.

ტექნოლოგიის მასშტაბირება და პრაქტიკული გამოყენება

ტრენჩარდის თქმით, ოკეანეში ინტელექტუალური სისტემების დანერგვის მცდელობები აქამდე მაღალი ხარჯების გამო ფერხდებოდა, თუმცა ნილმა და მისმა გუნდმა ეს პრობლემა გადაჭრეს. Quartermaster-ის მონაცემებით, SmartMast-ით აღჭურვილმა 600-ზე მეტმა გემმა დღემდე 10 მილიონი კვადრატული მილი ოკეანე დაფარა.

პროექტის მთავარი მიზანია შეიქმნას ინფრასტრუქტურული შრე სხვადასხვა აპლიკაციისთვის: სხვა გემების იდენტიფიცირება, მონაცემების შეგროვება საზღვაო ავტონომიური სისტემებისთვის, მეცნიერებისა და რობოტექნიკის ექსპერტების დახმარება და სახელმწიფოებისთვის მნიშვნელოვანი ინფორმაციის მიწოდება.

სისტემის გამოყენების შესაძლებლობები თითქმის შეუზღუდავია. მაგალითად, SmartMast-ით აღჭურვილი გემები უკვე დაეხმარნენ მაშველებს ზღვაში 20-ზე მეტი ადამიანის გადარჩენაში. მიუხედავად იმისა, რომ ეს კომპანიისთვის პირდაპირი შემოსავლის წყარო არ არის, სობინი მიიჩნევს, რომ მეზღვაურების ცხოვრების გაუმჯობესება მათ ქსელს უფრო მიმზიდველს ხდის.

ბიზნეს მოდელი და სამომავლო გეგმები

სობინის სტრატეგია ორიენტირებულია მეზღვაურებისთვის სარგებლის შექმნაზე. მისი თქმით, ბაზარზე ბევრი მოთამაშე ცდილობს სენსორების მიყიდვას უშუალოდ გემების მფლობელებისთვის, რაც რთულია, რადგან საზღვაო გადაზიდვები დაბალმარჟიანი ბიზნესია. Quartermaster კი განსხვავებულ მიდგომას სთავაზობს ინდუსტრიას.

მოზიდული თანხის დიდი ნაწილი საინჟინრო გუნდის გაფართოებას მოხმარდება. სობინი დარწმუნებულია, რომ ოკეანე საუკეთესო ადგილია კომპიუტერული ხედვის (computer vision) სპეციალისტებისთვის, რადგან ამ სფეროში ჯერ კიდევ ბევრი აუთვისებელი შესაძლებლობაა.

„სოციალური მედიის კომპანიებში ან ხელოვნური ინტელექტის ლაბორატორიებში მომუშავე ინჟინრებისთვის რთულია საკუთარი შრომის შედეგის დანახვა. ოკეანეში კი ერთ ინჟინერს შეუძლია მოკლე დროში მნიშვნელოვანი ცვლილებები მოახდინოს, უბრალოდ იმიტომ, რომ ამ მიმართულებით აქამდე არავის უმუშავია“, — აცხადებს სობინი.