Teradar-მა $150 მილიონი მოიზიდა სენსორისთვის, რომელიც, მისი თქმით, რადარსა და ლიდარს სჯობნის

ბოსტონურმა სტარტაპმა Teradar-მა $150 მილიონი დოლარის დაფინანსება მოიზიდა სერია B რაუნდში. კომპანია მუშაობს რევოლუციურ სენსორზე, რომელიც ელექტრომაგნიტური სპექტრის ტერაჰერცულ დიაპაზონს იყენებს და, მისი დამფუძნებლების თქმით, არსებულ ტექნოლოგიებს, როგორიცაა რადარი და ლიდარი, მნიშვნელოვნად აღემატება.

კომპანიის თანადამფუძნებელსა და აღმასრულებელ დირექტორს, მეტ კერის, სიამოვნებს, როდესაც მის ნათქვამს სკეპტიკურად უყურებენ. „ზუსტად ეს გვინდა“, — განაცხადა მან. Teradar-ის ტექნოლოგია აერთიანებს რადარის საუკეთესო თვისებებს, როგორიცაა უამინდობაში (წვიმა, ნისლი) მუშაობის უნარი და მოძრავი ნაწილების არარსებობა, ლიდარის მაღალ გარჩევადობასთან. ეს არის მყარი მდგომარეობის სენსორი, რომელიც სამყაროს მიკროტალღებსა და ინფრაწითელ გამოსხივებას შორის არსებულ სპექტრში ხედავს.

იდეა, რომ შეიქმნას შორი მოქმედების, მაღალი გარჩევადობისა და ამავდროულად ხელმისაწვდომი სენსორი, ბევრს ზედმეტად კარგად ჟღერს, რომ სიმართლე იყოს. სწორედ ამიტომ, კერი პოტენციურ პარტნიორებსა და ინვესტორებს ტექნოლოგიის დემონსტრაციას სთავაზობს. ლას-ვეგასში გამართულ სამომხმარებლო ელექტრონიკის გამოფენაზე (CES) მან Teradar-ის სენსორის ადრეული ვერსია ხალხმრავალ ადგილას მიმართა, რასაც ავტომწარმოებლების წარმომადგენლები რეალურ დროში აკვირდებოდნენ. „თითქმის არ სჯეროდათ, სანამ თავად არ გამოსცადეს“, — იხსენებს კერი.

სწორედ ამ დემონსტრაციებმა და თავად ტექნოლოგიამ განაპირობა $150-მილიონიანი ინვესტიციის მოზიდვა. ინვესტორებს შორის არიან Capricorn Investment Group, Lockheed Martin-ის სარისკო კაპიტალის ფონდი, მობილობაზე ფოკუსირებული IBEX Investors და VXI Capital, რომელიც თავდაცვის სფეროს ინოვაციებზე მუშაობს. Teradar-ი უკვე თანამშრომლობს აშშ-ისა და ევროპის ხუთ წამყვან ავტომწარმოებელთან ტექნოლოგიის ვალიდაციისთვის.

კომპანიის უახლოესი მიზანია, რომ მისი სენსორები მძღოლის მოწინავე დამხმარე სისტემებსა (ADAS) და თვითმავალ მანქანებში გამოიყენონ. Teradar-ი იმედოვნებს, რომ 2028 წლის სამოდელო წლის ავტომობილისთვის კონტრაქტს მოიპოვებს, რაც ნიშნავს, რომ ტექნოლოგია სრულად მზად 2027 წლისთვის უნდა იყოს. წარმოების პროცესში კომპანია სამ მსხვილ მომწოდებელთან (Tier 1) თანამშრომლობას გეგმავს.

პროდუქტის ოფიციალური სახელწოდებაა „მოდულური ტერაჰერცული ძრავა“ და მისი ფასი რადარსა და ლიდარს შორის იქნება — რამდენიმე ასეული დოლარი და არა რამდენიმე ათასი. „როგორ დავამონტაჟოთ სენსორი ყველა ავტომობილზე? მე Ford Focus-ი მყავს და შანსი არაა, მასზე $1000-იანი ლიდარი დააყენო“, — ამბობს კერი, რითაც ხაზს უსვამს ტექნოლოგიის მასობრივ ხელმისაწვდომობას.

კერის თქმით, კომპანიის შექმნის იდეა მას შემდეგ გაუჩნდა, რაც მისი მეგობარი ავტოკატასტროფაში დაიღუპა. „ეს იყო ერთ-ერთი იმ იშვიათი შემთხვევებიდან, როდესაც მზის, ნისლისა და სხვა ფაქტორების გამო პრობლემას ვერცერთი არსებული სენსორი ვერ გადაჭრიდა“, — განმარტავს ის. ასეთ პირობებში კამერები მზის კაშკაშა შუქის გამო იბნევა, ლიდარს ნისლი უქმნის პრობლემას, ხოლო რადარს არასაკმარისი გარჩევადობა აქვს.

2021 წელს კერიმ ეს პრობლემა თავის თანამშრომელ გრეგორი შარვატთან განიხილა, რომელიც ახლა კომპანიის ტექნიკური დირექტორია. მალევე მათ დააარსეს Teradar-ი, რომლის საწყისი დაფინანსება MIT-ის ინკუბატორმა The Engine-მა უზრუნველყო. მესამე თანადამფუძნებელი ნიკ საიზი გახდა, რომელსაც კერი „მსოფლიოში საუკეთესო ტერაჰერცული ჩიპების დიზაინერად“ ახასიათებს.

მიუხედავად იმისა, რომ ტერაჰერცული ტექნოლოგიის კვლევა და კომერციალიზაციის მცდელობები ადრეც იყო, ისინი ძირითადად სამრეწველო ან უსაფრთხოების სფეროებზე იყო ფოკუსირებული. კერის თქმით, სილიკონის ინდუსტრიაში ბოლოდროინდელმა მიღწევებმა და ექსპერტთა გუნდმა მათ სწრაფი წინსვლისა და მსხვილი ავტომწარმოებლების დაინტერესების საშუალება მისცა. „მათი ყურადღების, ფულისა და სატესტო ტრეკზე დროის მიღება ძალიან რთულია. ის ფაქტი, რომ ჩვენთვის ეს ყველაფერი ხელმისაწვდომი გახადეს, ბევრს ნიშნავს“, — ამბობს ის. სხვა სიტყვებით, ახლა მათ მისი სჯერათ.